Συνταγές Mojito: Frozen Mojito Slushes

Frozen Mojito Slushes. Τι πιο απολαυστικό και δροσιστικό για το καλοκαίρι από ένα Frozen Mojito Slushes


Υλικά για 4 κοκτέϊλ

• ½ λίτρο σορμπέ λάιμ
• Θρυμματισμένος πάγος
• 8 σφηνάκια λευκό ρούμι
• 10 φύλλα μέντας

Πώς το κάνουμε:
Για δύο κοκτέιλ συνολικά ανακατεύουμε τη μισή ποσότητα από όλα τα υλικά εκτός του πάγου και πολτοποιούμε στο μπλέντερ μέχρι το περιεχόμενο να γίνει ομοιογενές.
Αδειάζουμε το περιεχόμενο σε δύο μεγάλα ποτήρια κοκτέιλ που περιέχουν τον παγο και ανακατεύουμε καλά.
Επαναλαμβάνουμε με τα υπόλοιπα υλικά για τα υπόλοιπα 2 κοκτέιλς
i-know.gr

Ελασσόνα: Το Έθιμο του Σταυρού

Το έθιμο του «Σταυρού», είναι ένα από τα έθιμα του τόπου που γίνεται την Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης (κινητή γιορτή που είναι 4 Κυριακές πριν το Πάσχα).
Την Κυριακή αυτή λοιπόν, μετά την Θεία Λειτουργία, τα ελεύθερα κορίτσια του χωριού βγαίνουν στους αγρούς κα μαζεύουν λουλούδια. Τα πιο συνηθισμένα αυτή την εποχή είναι τα άνθη των αμυγδαλιών που, μόλις έχουν ανθίσει, αλλά και όποια άλλα λουλούδια υπάρχουν στον κάθε τόπο. Αφού τα μαζέψουν συγκεντρώνονται όλες μαζί στην πλατεία του χωριού και με τα άνθη που έχουν φέρει κατασκευάζουν έναν Σταυρό δένοντας πάνω του λογιών-λογιών λουλούδια. Τα δένουν αποκλειστικά και μόνο με κόκκινη κλωστή. Προφανώς η κόκκινη κλωστή να μας βάζει στο νόημα των ημερών που ακολουθούν μια και είμαστε μέσα στη Μεγάλη Σαρακοστή και πλησιάζει το Πάσχα.
Κατά την διάρκεια της κατασκευής του Σταυρού οι κοπέλες τραγουδούν. Μετά την ολοκλήρωση λοιπόν της διαδικασίας αυτής με τον Σταυρό, παίρνουν μια στάμνα και από την κεντρική βρύση του χωριού την γεμίζουν νερό τραγουδώντας. Στο σημείο αυτό τώρα η κάθε κοπέλα τοποθετεί στον Σταυρό ένα στολίδι της ανάλογα τι έχει η κάθε μία, άλλη αλυσίδα, άλλη δαχτυλίδι, άλλη γιορντάνι, κ.τ.λ. για να έχουν «καλό τυχερό».
Στην συνέχεια τοποθετούν τον ανθοφορεμένο Σταυρό και την στάμνα στο κέντρο της πλατείας και στήνουν γύρω τους τον χορό τραγουδώντας τα τραγούδια που ακολουθούν χωρίς βέβαια την συνοδεία μουσικών οργάνων όπως συνηθίζεται στις χαρές και στα γλέντια των γυναικών. Αφού χορέψουν και τραγουδήσουν τα παραπάνω τραγούδια στην πλατεία του χωριού ξεκινάνε όλες μαζί για την εκκλησία. Στην εκκλησία η κάθε κοπέλα παίρνει από τον σταυρό το στολίδι που είχε τοποθετήσει στην πλατεία και μια από τις ελεύθερες πετάει τον Σταυρό στην σκεπή της εκκλησίας. Το νερό που έχει μέσα η στάμνα θεωρείται αγιασμένο και οι γυναίκες βρέχουν όλες τα χέρια τους μ’ αυτό.
Αμέσως μετά το γλέντι ξαναρχίζουν να τραγουδάνε στο προαύλιο της εκκλησίας τα ίδια τραγούδια που έλεγαν και στην πλατεία.
Το έθιμο «του Σταυρού» καταγράφηκε στο χωριό Μικρό Ελευθεροχώρι Ελασσόνας το 2008. Εκεί κάθε Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης οι γυναίκες του τοπικού συλλόγου αναβιώνουν το έθιμο.
Πηγή: Λαογραφική Αρχαιολογική Εταιρεία Ελασσόνας
i-know.gr

Τί κάνουμε αν τα πλαστικά δοχεία μας μυρίζουν αν και έχουν πλυθεί

Σίγουρα έχει τύχει σε όλους ένα πλαστικό δοχείο στο οποιό είχαμε αποθηκεύσει φαγητό να μυρίζει αν και πλύθηκε πολύ καλά.

Τί κάνουμε…είναι απλό Read more

Για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα cookies;

Οι τοποθεσίες Web χρησιμοποιούν τα cookies για να παρέχουν μια εξατομικευμένη εμπειρία στους χρήστες και για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τη χρήση τοποθεσιών Web.

Πολλές τοποθεσίες Web χρησιμοποιούν cookies για την αποθήκευση πληροφοριών που παρέχουν μια εμπειρία με συνέπεια στις διαφορετικές ενότητες της τοποθεσίας, όπως στο καλάθι αγορών ή σε προσαρμοσμένες σελίδες.

Σε μια αξιόπιστη τοποθεσία Web τα cookies μπορούν να εμπλουτίσουν την εμπειρία σας επιτρέποντας στην τοποθεσία να εντοπίζει τις προτιμήσεις σας ή επιτρέποντάς σας να παραλείπετε τη διαδικασία σύνδεσης κάθε φορά που επισκέπτεστε την τοποθεσία Web.
Read more

Από πήρε το όνομα της η πλατεία Βεΐκου

Πλατεία Βεΐκου (Γαργαρέττα)
Βεΐκος Λάμπρος (πέθανε το 1827): Σουλιώτης οπλαρχηγός και αγωνιστής του 1821, γιος του επίσης οπλαρχηγού Φώτου Βεϊκου. Όταν ο Αλή Πασάς κατέλαβε το Σούλι (1802) κατέφυγε στην Κέρκυρα, από όπου ξαναγύρισε στην πατρίδα του, για να αγωνιστεί εναντίον του Αλή Πασά. Κατέβηκε κατόπιν στην επαναστατημένη Ελλάδα, μπήκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και από εκεί στάλθηκε στην Ύδρα για να συγκεντρώσει βοήθεια για τους πολιορκημένους.

Αργότερα πολέμησε με τον Καραϊσκάκη και τον ΚίτσοΤζαβέλα. Σκοτώθηκε στη μάχη του Αναλάτου (στη σημερινή περιοχή του Αγίου Σώστη της λεωφόρου Συγγρού).

Η πλατεία (και η συνοικία) αρχικά ονομάστηκε «Γαργαρέττα» πήρε την ονομασία της από την μεσαιωνική οικογένεια Γαργαρέττα, που είχε κτήματα στην περιοχή της. Αργότερα για να τιμήσουν τον Βεΐκο την ονόμασαν πλατεία Βεΐκου

Τί ήταν οι καλένδες

Η πρώτη ημέρα κάθε μήνα στην αρχαία Ρώμη, που πήρε την ονομασία της εξαιτίας μιας τελετουργικής διακήρυξης (calatio), η οποία γινόταν την ημέρα αυτή. Η τελετή αυτή είχε την προέλευσή της σε χρόνους παλαιότερους από τη δημιουργία ενός ηλιακού ημερολογίου με σταθερούς μήνες, όταν δηλαδή ακόμα ο μήνας αντιστοιχούσε με μια περίοδο περιφοράς της σελήνης γύρω από τη Γη (σεληνιακός μήνας) και η αρχή του υπολογιζόταν με τη νέα Σελήνη.
Εκείνη την ημέρα ο ελάσσων ποντίφηξ, δηλαδή εκείνος που έγινε τελευταίο μέλος του ιερατικού κολεγίου των ποντιφήκων, ανέβαινε στο Καπιτώλιο στην Curia Calabra, και ανακοίνωνε πόσες ημέρες υπολείπονταν έως το πρώτο τέταρτο της Σελήνης (τις νόνες) και επομένως πόσες υπολείπονταν έως την πανσέληνο (τις ειδούς).
Οι κ. όπως και οι νόνες και οι ειδοί διατηρήθηκαν ακόμα και όταν οι μήνες δεν ορίζονταν με βάση τις φάσεις της Σελήνης και χρησίμευσαν ως σταθερά σημεία για τον αναδρομικό υπολογισμό των ημερών.

Τί ήταν τα καμινοβίγλια

Τα καμινοβίγλια ήταν σταθμοί επάνω στους οποίους άναβαν φωτιές για τη μετάδοση σημάτων κατά την βυζαντινή εποχή και κατά την αρχαιότητα.
Το πρώτο συνθετικό της λέξης προέρχεται από την Ελληνική λέξη καµίνι, επειδή άνοιγαν λάκκο όπως ανοίγουν στα καµίνια, όπου τοποθετούσαν οι λεγόµενοι καµινάρηδες ή καµινάδες εύφλεκτη ξυλεία, ξερά χόρτα και θάµνους ( καλάµια κ.λπ.) για ζωηρή φωτιά την νύκτα, ή βρεγµένα σανά και κοπριά βοοειδών (σβουνιές) για έντονο καπνό την ηµέρα.

Το δεύτερο συνθετικό παράγεται από την λατινική λέξη vigil και vigilia που σηµαίνει φυλακή, παρατηρητήριο, φρουρά. Έτσι η βίγλα= παρατηρητήριο, το ρήµα βιγλάρω και βιγλίζω= παρατηρώ, εποπτεύω από της βίγλας και το ουσιαστικό βιγλάτωρ η βιγλάτορας= ο φύλαξ, ο σκοπιωρός εξ ου και βιγλατόρια.

Υπεύθυνοι για τη λειτουργία των σταθμών ήταν οι επονομαζόμενοι καμινοβιγλάτορες. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας έπρεπε οι φωτιές που άναβαν την ημέρα να βγάζουν πυκνό καπνό, ενώ εκείνες που άναβαν τη νύχτα να έχουν μεγάλες και ζωηρές φλόγες. Ο κώδικας που χρησιμοποιούσαν για τη μετάδοση μηνυμάτων με το μέσο της φωτιάς ήταν ειδικός και τον γνώριζαν μόνο αυτοί που επάνδρωναν τα καμινοβίγλια